Nabeschouwing ‘Rot op met je Milieu’, afl 2.

Dat was heftig om terug te kijken. Ik wist dat deze aflevering heftig zou worden, maar ik had inmiddels toch het één en ander wel verwerkt.  Het vis-incident is werkelijk één van de ergste dingen die ik ooit met mijn blote oog heb gezien. Ik vond het ook wel typisch om te horen dat de rest hun ‘oude’ eten weggooit. Je kan prima je eten nog een paar dagen bewaren en weer opeten. Quatsch.

Terug naar de vissen: ik wilde hier dus niet aan meewerken in de zin van arbeid verrichten. Niet omdat ik werkschuw ben, maar puur omdat ik niet bij wil dragen aan een massa-slachting uit ethisch oogpunt. Johan de visserman was best een aardige vent, maar ik vond het moeilijk om hem los te zien van het vissen. Hij hoeft nu zijn bijvangst nog niet mee naar wal te nemen, maar er komt ontzettend veel overig ‘levend afval’ aan boord: van zeesterren en kleine visjes tot krabben en garnaaltjes. Deze vinden hier vaak de dood of hun ledematen worden door de machine afgerukt. Susanne en ik hebben geprobeerd om zoveel mogelijk dieren weer overboord te zetten. Ik dwong mezelf wel om het allemaal aan te zien, in de hoop mijn mening te versterken.

Zelfs vleeseter Hajo had het moeilijk toen hij de ingewanden levend uit de vissen moest snijden. Hij heeft hierdoor zelfs beloofd om een maand vegan te gaan! (Vis eten is echt compleet NIET nodig, Johan. Ik haal mijn Omega-3 gewoon uit algjes) Het was dus extra cru dat we de gedode schollen vervolgens te eten kregen (ik niet natuurlijk).

De vissen die straks als bijvangst mee moeten, worden voor niets gedood en afgekeurd. Er wordt vervolgens niets mee gedaan, zelfs geen dierenvoer van gemaakt. Dit is complete disrespect tegen iedere vorm van leven.

Het huisfeestje was een welkome afwisseling. Een beetje drinken en dansen om de ellende te vergeten! Oh oh Ijmuiden ten top, zeker toen Donny werd afgevoerd. Zat er wel in, hij voelde zich al het hele programma niet goed. Maar ik zat er niet mee: als dit een ander soort programma was hadden we met zijn allen Donny er uit gestemd. Overigens hebben we nu door dat feestje wel weer meer afval in huis, en dat WEER door het boodschappen doen. Leren ze het dan nooit!

Het skippen in Groningen was fijn. Dit laat maar weer zien hoe ziek ons systeem is. Terwijl mensen leven van de voedselbank gooien marktlui en grote supermarkten gewoon hun goede voedsel weg. We hebben er heerlijk (veganistisch) van gekookt.

Onze regels en systemen kloppen niet, dat is duidelijk. Ik hoop dat televisiekijkend Nederland er wat van geleerd heeft. Ik moest er in ieder geval lang van bijkomen.

Kijk hier terug

Vanavond ga ik trouwens met Radio1 op pas voor Langs de lijn en omstreken. Vanavond te horen op de radio!

 

 

vis.png

Spiegel aan de wand, welk handelsverdrag is het lelijkst van het land?

De Tweede Kamer heeft vandaag ingestemd met TTIP’s lelijke stiefzusje: CETA. (Voor wie onder een politieke steen heeft gelegen, het ‘Comprehensive Economic and Trade Agreement’  is het vrijhandelsverdrag tussen de EU en Canada) Het wordt op 27 oktober door de EU ondertekent. En dit is een probleem, een GROOT probleem. Als CETA er straks daadwerkelijk is, kunnen Canadese bedrijven haast regelloos handel bedrijven op EU terrein. Hoewel we misschien niet zo bang hoeven te zijn voor goodnoodle Canada, moeten we des te bang zijn voor Amerikaanse bedrijven die misbruik kunnen maken van CETA door het openen van afdelingen in Canada.

Hoewel omstreden arbitragesysteem (ICS) waarmee buitenlandse investeerders een regering buiten de nationale rechtbank om kunnen aanklagen uit het akkoord is gelaten, kunnen Canadese en dus ook Amerikaanse bedrijven hier straks, zonder rekening te houden met onze (strenge) arbeidswetgeving, waar verkopen die we niet zouden moeten willen. Denk hierbij aan met chloor gebleekte kip en andere voedingsmiddelen die slecht zijn voor de volksgezondheid. Ook regels omtrent dierenwelzijn en het testen op dieren kunnen zo omzeild worden. Onze Europese waarden worden op deze manier compleet omzeep geholpen

De overheid propagandeert met CETA (en TTIP) als een soort banenmachine; ‘er komen straks duizenden banen bij!’ Maar dit is onzin, het aantal banen zal zelfs drastisch afnemen aangezien er in meerdere sectoren er in Canada goedkoper geproduceerd dan worden (en met minder zware arbeidswetgeving).

CETA is dus net zo lelijk als TTIP, al dan niet lelijker omdat ze in vermomming loopt. Niet voor niets liepen een groot aantal organisaties op om te stemmen tégen CETA, maar tevergeefs dus. Het enige wat wij als burgers nu nog kunnen, is hopen op een goede peetmoeder die ons ontwaakt uit deze boze droom voor 27 oktober.

Kom ook naar de grote manifestatie 22 oktober in Amsterdam en
bekijk hier het filmpje van Arjen Lubach over CETA.

veta

Nabeschouwing ‘Rot op met je Milieu’, afl 1.

Vanmorgen werd ik wakker met het soort kater waar je je fijn bij voelt. Ik moet toegeven: ik was heel gespannen voor aflevering 1, omdat ik geen idee had hoe men het zou gaan vinden (en ik was ook al het één en ander vergeten van wat er gebeurd was). Hoe dan ook: de twee weken waren zwaar, en dat ga je vooral ook zien in de andere afleveringen. Ons huis loopt vol met ons eigen afval, maar we hebben gelukkig wel een soort recyclingstation gecreëerd in de trapkast. Ons afvalwater wordt opgeslagen, dus doucheminuten zijn schaars. Overigens is de ‘mol’ van deze show dus al gevonden in de vorm van Donny, die blijkbaar 10 (!) minuten gedoucht heeft. En als we per dag 5 á 6 van die mega CO2 ballonnen er bij krijgen houd ik mijn hart vast voor de ruimte.

We hebben nu gelukkig wel meubels. Ik vond het werkelijk bizar dat we alles gewoon tussen het grofvuil hebben gevonden. Oh, en dat eten wordt voor mij gigantisch moeilijk. Er is van wát vega gehaald, maar ik kan niet leven op tofuburgers. Gelukkig heb ik genoeg supplementen mee. Ik begrijp ook niet dat het boodschappengroepje zoveel wegwerp servies heeft gehaald. Afval, mensen!

Meerijden op een vuilniswagen is verrassend leuk! Ik heb mega veel respect (gekregen) voor de mannen en vrouwen die dit dagelijks doen, het werk is namelijk vies en vooral fysiek heel erg zwaar. En ook nog eens gevaarlijk, omdat overal puntig afval en glasscherven liggen. Waarom scheiden mensen hun afval niet gewoon? We vonden een zak vol plastic twee meter van een plasticcontainer vandaan. Idioot.

Dat nachtje ‘klooster’ bracht wel rust in de tent, hoewel ik me wel irriteerde aan Donny. Hij wilde met niets meedoen (zoals koken, voedsel plukken), waardoor ik me schaamde tegenover de bewoners van Stoutenburg. Want wat een fijne mensen waren dat, zeg! En allemaal biologisch-vegetariërs en veganisten. Ik kon dus echt even bijkomen van de eerste paar dagen onder gelijkgestemden (en vooral ook even goed eten). Ik ben totaal niet kerkelijk of iets dergelijks, maar ik kon me goed vinden in de oecumenische levensvisie van deze gemeenschap, die ook veel wijsheid putten uit andere religies en bijvoorbeeld Oosterse filosofie. Bovendien denk ik dat die heilige Franciscus een man was waar ik het goed mee zou kunnen vinden.

Zoals al eerder vermeld worden de rest van de twee weken heftig, indrukwekkend en alles wat daarbij hoort. Kijk dus vooral vanavond naar aflevering 2 om 20:25 op NPO2. Morgen ga ik trouwens met Radio1 op pad om te praten over milieuproblemen, maar daarover later meer. Voor nu veel kijkplezier!

Bekijk hier de aflevering terug

vuilnis

 

Leven in je eigen troep: Rot op met je milieu!

Dinsdag 11 oktober t/m vrijdag 14 oktober om 20:25 uur bij EO op NPO 2

28 september 2016

Welke impact heeft jouw gedrag op het milieu? In ‘Rot op met je milieu’ worden zes mensen met een uitgesproken mening over het milieu twee weken lang door presentator Dennis van der Geest geconfronteerd met de vervuilende effecten van onze levensstijl. De deelnemers reinigen vervuilde riolen, zien vogels vol plastic, bereiden eten uit de vuilnisbak en wonen intussen in een huis dat langzaam volloopt met het afval dat ze zelf produceren.

“Zolang we het maar niet over het milieu hebben…”

De opvattingen van de deelnemers lopen ver uiteen. Klimatoloog Hajo vindt ‘duurzaamheid’ vooral een fanatisme van verdwaasde hoger opgeleiden, terwijl Susanne, student duurzame ontwikkeling, niet begrijpt dat niet iedereen door dit onderwerp geraakt wordt. Donny denkt dat er niets aan de hand is met het milieu. Volgens Jetse is het milieu een saai en technisch onderwerp voor professionals. Roxanne, die studie en werk combineert met de zorg voor haar dochter, is van mening dat je in je eentje niet echt iets kan bijdragen aan het milieu. Anne Fleur noemt zichzelf milieuactivist.

Wat doet het met de deelnemers wanneer zij letterlijk in hun eigen vuil moeten leven? Hoe stellig blijven zij bij hun mening en lukt het om andere deelnemers te overtuigen van hun gelijk? Anne Fleur: “Ik heb de opnames als intens ervaren, echt een real-life ervaring. De groep was ontzettend leuk, zo lang we het maar niet over het milieu hadden. Dat er echt mensen bestaan die zo onverschillig zijn over onze leefomgeving! Dat bevestigt voor mij hoe moeilijk het is om menselijk gedrag te veranderen.”

Dennis van der Geest
De deelnemers worden door presentator Dennis van der Geest voor verschillende opdrachten op pad gestuurd. Zo laat hij ze werken als vuilnisman, meewerken bij een varkenshouder, vuilnis uit de zee sorteren en meelopen met een dumpster diver. Ook gaat hij het gesprek aan en confronteert hen met de houdbaarheid van hun eigen opvattingen. “We hebben vaak geen weet van wat er met onze rommel gebeurt, dat is echt een eye-opener.”

Eerder presenteerde Dennis van der Geest voor de EO ‘Rot op naar je eigen land’ en ‘Arm in Nederland? Eigen schuld!’.

‘Rot op met je milieu’ is onderdeel van de Themaweek Focus op Groen op NPO 2. Van 10 tot en met 14 oktober besteedt NPO 2 in nieuwe en bestaande programma’s extra aandacht aan het milieu en aan afval in het bijzonder. Ook de NPO Groen app is deze week actief met nieuwe, persoonlijke uitdagingen om zelf ‘groener’ te worden.

‘Rot op met je milieu!’ is door Tuvalu Media geproduceerd in opdracht van de EO.

Bekijk hier de promo: https://www.youtube.com/watch?v=QdFyhxti6s8rotop5

Kapitalistische waarden maken ons letterlijk ziek

Dit artikel staat ook op Joop.nl

Door de moderne kapitalistische waarden die de politieke weg van de afgelopen jaren gedomineerd hebben is onze lucht steeds meer vervuild geraak

Milieudefensie spant een rechtszaak aan tegen de staat aan over schone lucht. Volgens de actiegroep is schone lucht een mensenrecht en experts verwachten dan ook dat de groep een goede kans maakt tijdens de rechtszitting. Schone lucht ís immers een mensenrecht, aangezien gezondheid een vastgelegd mensenrecht is en dit onlosmakelijk met elkaar verbonden is.Door de moderne kapitalistische waarden die de politieke weg van de afgelopen jaren gedomineerd hebben is onze lucht steeds meer vervuild geraakt. Zo is bijvoorbeeld onder de noemer ‘bevrediging van de automobilist’ de snelheidslimiet aangepast naar 130 kilometer per uur, terwijl dit feitelijk geen bewezen concrete voordelen oplevert, zoals bijvoorbeeld tijdwinning, maar vooral veel extra uitstoot. De hyper-vervuilende vleesindustrie lobbyt aardig aan (en organiseert nota bene een barbecue op het binnenhof), en wordt uit het belang van de winst uit deze industrie niet tegengehouden. Energiegiganten als Nuon voelen inmiddels wel de druk om hun kolencentrales te sluiten, maar bijten zich vast op andere hoog winstgevende, milieuonvriendelijke alternatieven als energie uit gas, wat als goede ‘toekomstoptie’ wordt gezien, aangezien groene energie niet direct hyper-winstgevend is.

De politiek zou hier iets aan kunnen doen, maar ziet hoge winsten en een sterkere economie als van groter belang dan de gezondheid van de bevolking. Dit steekt echter, aangezien een economie uiteindelijk slechter zal draaien op een land met zieke werknemers. Maar dit is een ‘toekomstprobleem’, en de politiek onderwerpt zich vooral aan een (zeer gevaarlijke) kortetermijnvisie.

Deze modern liberale, kapitalistische benadering van onze omgeving maakt ons letterlijk ziek. Aangetoond is dat duizenden mensen en dieren per jaar eerder sterven door de langdurige blootstelling aan de vervuilde buitenlucht. Bovendien zullen de langetermijngevolgen van luchtvervuiling en dus van klimaatverandering niet te overzien zijn. Nederland zal op den duur niet alleen onderlopen, maar ook onze lengte en kwaliteit van leven zal drastisch omlaag gaan. En dit alles voor de winst van een select groepje bedrijven en spekking van de portemonnee van een klein groepje grootverdieners. Er zijn sinds het klimaatakkoord van Parijs nog geen duidelijke stappen gezet in de richting van een schonere lucht, op een geïnitieerde klimaatwet na. Het is echter nog niet te laat om de planeet, en daarmee onze eigen levens en dat van de toekomstige generaties te redden. Er zal echter meer nodig zijn om klimaatverandering tegen te gaan dan een geïnitieerde klimaatwet en een nietszeggend klimaatakkoord. Een rechtszaak is al een aardig begin, maar een nieuwe politieke weg inslaan zal onoverkomelijk blijken.

Mensenrechtenverdragen zijn in Calais niets waard

Dit artikel staat ook op Joop.nl

In plaats van rechten te respecteren en begrip te tonen voor de moeilijke situatie, kiest Europa ervoor vluchtelingen te laten leven in een hel

Na het bezoek van president Hollande aan het stadje Calais afgelopen week, domineren negatieve berichten over dit kamp wederom het nieuwslandschap. In de berichten worden vooral de duizenden vluchtelingen die het kamp bewonen berispt wegens hun soms agressieve manier van het bejegenen van vrachtwagenchauffeurs en lokale bewoners. Ze worden neergezet als losgeslagen wilden die onschuldige mensen aanvallen en als een soort kankercel verwijderd dienen te worden. Hollande wil voor het eind van deze maand het kamp opnieuw ontruimd hebben.


Dit is echter één kant van het verhaal. In de verschrikkelijke omstandigheden van Calais (in het kort: nat tentenkamp met een chronisch tekort aan alles) wonen op dit moment een kleine 10.000 mensen, onder wie ruim 1000 alleenreizende kinderen. En zeker voor deze kinderen, en daarbij ook de (alleenreizende) vrouwen is de jungle een zeer gevaarlijke plek. Door uitzichtloosheid en extreme armoede komt criminaliteit in het kamp veel voor. Overigens gebeurt dit niet alleen door kwaadwillende migranten, maar meermaals ook door criminelen van buitenaf die gemakkelijk toegang hebben tot het kamp. Ook ‘verdwijnen’ veel kwetsbaren in de handen van mensenhandelaars, en belanden in de gedwongen (kinder)prostitutie.

Saillant detail is dat zeker 400 van deze kinderen al het recht hebben op asiel in het Verenigd Koninkrijk. Zij hebben meestal al familie wonen aan de overkant van het Kanaal. Echter, door bureaucratische rompslomp duurt het ontzettend lang, soms wel meer dan zes maanden, om een kind op de legale manier naar het VK te krijgen. In de tussentijd blijven deze kinderen dus in onveiligheid leven, en proberen zij net als hun volwassen lotgenoten om op andere, gevaarlijke manieren de oversteek te maken. Soms bekopen zij dit met de dood, zoals de 18 jarige Koerdische Mohammed Hussain die afgelopen april omkwam in een vrachtwagen ongeluk op weg naar zijn familie in Manchester. Hij had nu in Engeland kunnen wonen en aan zijn toekomst kunnen werken, maar die droom is hard uiteengespat.

En toch, ondanks de verschikkingen in het kamp en de gevaarlijke overtocht, blijft het VK toch de ultieme eindbestemming voor de migranten. In tegenstelling tot het beeld dat veel media scheppen, is de keuze meestal niet (alleen) berust op financiën. Toen ik nog woonde en werkte in het kamp, gaven de meeste families aan al tientallen afgewezen procedures in verschillende Europese landen te hebben, en daarom was het Verenigd Koninkrijk nog de enige mogelijke optie voor een betere, en veilige toekomst. Ook doet het Verenigd Koninkrijk niet mee aan het Dublin-verdrag, waardoor ze niet teruggestuurd kunnen worden naar bijvoorbeeld extreem racistisch Hongarije.

Naast de eerder genoemde criminaliteit en mensenhandel is er nog een groot veiligheidsprobleem in het kamp. Er zijn veel gewelddadige aanvaringen tussen de migranten en de politie, waarbij geschoten wordt met rubberen kogels en er gebruik gemakt wordt van traangasgranaten. Ook worden er om de haverklap stukken van het kamp ontruimd, waarbij geen respect wordt getoond voor de (weinige) eigendommen van de bewoners. Soms gebeurt dit door het in brand steken van delen van het kamp, waarbij er mensen vast kunnen komen te zitten in het vuur en daarbij omkomen.

In het door heel Europa ondertekende Verdrag voor de rechten van de mens, en in het speciaal het Verdrag voor de rechten van het kind, zijn een aantal basisrechten opgenomen die in het kamp continu worden geschonden. Zo heeft een kind bijvoorbeeld recht op een huis, sociale zekerheid en onderwijs, geen van dit biedt het kamp. Ook hebben kinderen recht op een nationaliteit, iets dat het aan de kinderen die in het kamp geboren worden ontbreekt. Zij krijgen niet de Franse nationaliteit.

In plaats van deze rechten te respecteren en begrip te tonen voor de moeilijke situatie van de vluchtelingen in het kamp, en deze mannen, vrouwen, kinderen en families een veilig onderdak te bieden, kiest Europa er voor ze te laten leven in een hel op aarde, en dat op ons eigen grondgebied. Als er geen hulporganisaties en vrijwilligers in het kamp actief zouden zijn, was er al helemaal niets geweest en waren er waarschijnlijk al veel meer mensen gestorven. Europa moet zichzelf er aan blijven herinneren dat er in het kamp van Calais vooral gewoon mensen wonen zoals u en ik, maar wiens rechten stelselmatig geschonden worden. En dat moet zo snel mogelijk stoppen.

Moslims zijn vogelvrij. Of: waarom ik dood moet, pt 2.

De voornaamste reden dat ik deze blog begon, was het feit dat ik onderwerpen wat meer wil toelichten dan dat ik in 140 tekens kan. Dit is zo’n moment;

Twee dagen geleden plaatste ik de volgende screenshot op mijn twitter. Mevrouw Judith Brockhoven, een 50+er uit België die haar racistische uitingen niet onder stoelen of banken schuift, is klaarblijkelijk op zoek naar minimaal 500 mensen om ‘moskees’ mee te bekogelen. Nou denk ik niet dat Judith dit echt van plan is, maar toch deelde ik de screenshot dus op twitter. Maar ophef veroorzaakte het niet (echt). Dat deed mij besluiten om bij wijze van experiment de oproep om te draaien: wat als iemand opriep om een ‘echte Nederlander’, te gaan bekogelen? Dichter bij Nederlanderschap dan Wilders kom je niet, dus voila:

tweet

En zoals verwacht creëerde dit wél een shitload aan ophef. Experiment geslaagd dus, aangezien mijn hypothese is bevestigd. Moslims zijn vogelvrij. Ze bedreigen of wat dan ook toe werpen, is sociaal wenselijker dan het zelfde doen richting een figuur als Wilders. Misschien komt het omdat hij een publiek persoon is, of omdat zijn aanhangers nou eenmaal hard kunnen roeptoeteren, maar zorgwekkend is het wel. En zoals ik in mijn filmpje zei, dit bevestigd weer eens het grote racisme probleem in Nederland. En niet alleen dat, want door mijn uitspraak word ik wederom  met de dood bedreigd, en worden mij allerhande verwensingen toegespeeld. Zoals deze prachtige tweet:

stenen

1000 euro op mijn hoofd. Ik slaap er persoonlijk niet minder om, maar ik trek er wel zo mijn conclusies uit. Moslims (en andere ‘andersdenkenden’) zijn vogelvrij, hen mag je alles aan doen. Mensen die hier tegen zijn, en dat aankaarten ook (denk aan Sylvana). Mensen van het ‘vrije woord’ zoals vriendje Geert niet. Want vrijheid van meningsuiting. En hier slaap ik dus wél slechter om.

Echter ben ik bang dat er op de korte termijn niets gaat veranderen. Bewegingen als DENK en de actiegroep tegen Efteling lijken, hoezeer ik het ook met hun standpunten eens ben, de polarisering juist in de hand te spelen. Echter ben ik bang dat we op een punt zijn aanbeland waarbij dit helaas wel moet, en we het met mierzoete oproepen tot ‘verbinding’ het niet meer gaan redden. Mensen wijzen op hun misstanden zal de nieuwe status quo moeten worden.

Ik vraag me wel af waarom men zo heftig reageert. Oproepen tot geweld is natuurlijk nooit oké, maar om dat te beantwoorden met het oproepen tot nog meer geweld? Is het een gebrek aan opvoeding, of stiekem toch een vaag onderbuikgevoel dat bevestigd wordt, wat conflicteert in het brein van de racist? Maar dat zelfs Frans Wijsglas op een on-chique manier zou reageren, had ik niet verwacht.

fransie
Zoals ik al zei: ik slaap er niet minder om. Maar dus wél om dit groeiende, zorgwekkende probleem. Ik laat mij immers ook de mond niet snoeren.

Oplossing: blijf je uitspreken tegen racisme en andere misstanden in onze maatschappij. Wees niet bang, ook niet als er 1000 euro op je hoofd gezet wordt. Spreek je racistische collega of tante gewoon aan, ook als je bang bent voor ruzie. Alleen op die manier zet je mensen aan het denken, en denken zet aan tot verandering.

Wij zijn geen god over dieren

Dit artikel staat ook op Joop

Honderden levende, onschuldige wormen die aan vleeshaken ten toon gesteld worden door kunstenares Yaël Wolfs onder het mom van ‘kunst’. Vorige week werd dit kunstwerk door dierenactivisten vernield, en je zou kunnen stellen dat het kunstwerk geslaagd was, als het dierenleed onder de aandacht brengen tenminste het doel van de kunstenares was. De activisten bevrijdde de wormen, maar deze waren al op sterven na dood.

De vlees- en zuivelindustrie, dierenparken, aquaria, de bont- en leerindustrie, kinderboerderijen, dierproeven, stierenvechten, de jacht, de walvisvangst etc. zijn allemaal voorbeelden van ‘activiteiten’ en industrieën waarbij de mens god speelt over het dier. Hij bepaald immers hoe en wanneer het dier sterft en waarom, met welk ander dier het fokt en hoe vaak, en wat voor ras daar uit voort komt. Vaak is het doel hiervan de mens te verschaffen van plezier en vermaak, het dienen van gemakken zoals vlees of het vooruitstreven van de ‘wetenschap’.
Hoewel sommige toepassingen van experimenten en dergelijken wel degelijk handig en soms zelfs onvermijdelijk zijn (zoals het testen van medicatie), zijn de meeste vormen van structureel toebrengen van dierenleed volledig onnodig. Het leed schaadt niet alleen de dieren zelf: ook de mens wordt hier op de lange termijn de dupe van. Denk bijvoorbeeld aan de overmatige consumptie van vlees dat het milieu ten gronde richt. Bovendien lijdt het doelmatig misbruik van dieren zelden tot vooruitgang en vertraagd deze zelfs; medicatietesten uitgevoerd op dieren blijken vaak achterhaald en tests waarbij dieren als mens-modellen gebruikt worden zijn zelden toereikend genoeg om serieus bevonden te worden. Bovendien zijn er tegenwoordig al veel duurzamere en dier-vrije oplossingen beschikbaar, en dit wordt In de toekomst alleen maar meer.
Kunstenares Wolfs wist misschien niet (of misschien juist heel erg goed) waar ze mee bezig was. Wormen zijn misschien niet de meest sympathieke dieren, maar het zijn wel levende wezens die recht hebben op een eerlijke kans, en niet ten behoefte van ‘oogstreling’ van de mens aan een vleeshaak horen te eindigen. Als de kunstenares in kwestie tweehonderd kittens aan vleeshaken had gehangen was de resistentie waarschijnlijk een stuk groter geweest. Dan was het kunstwerk wél door de massa onethisch en onverantwoordelijk bevonden. Dit is oneerlijk.

We zouden onze sympathie naar álle dieren (sympathiek en onsympathiek) moeten richten, en daarbij onszelf en de komende generaties niet uit het oog moeten verliezen. Alles draait mee in een cirkel, en die cirkel moedwillig verstoren lijdt tot het stoppen, of zelfs compleet dwarsbomen van onze eigen vooruitgang. Daarbij moet je jezelf afvragen wat jou de macht geeft over een ander individu. En mens mishandelen en doden mag niet; waarom een dier dan wel?

​Onze feestdagen zijn achterhaald en discriminerend

Het handhaven van wettelijke feestdagen is achterhaald en zinloos. De meesten zogenaamde feesten zijn niets anders dan commerciële, door het kapitalisme gekaapte semi-religieuze dagen. Vraag een willekeurige bezoeker van een woonboulevard op tweede pinksterdag wat hij nou eigenlijk aan het ‘vieren’ is, en de kans is zeer groot dat hij je een ontoereikend antwoord geeft. Het afschaffen van een groot deel van onze officiële feestdagen zou daarom geen probleem moeten zijn, en ruimte en vrijheid moeten bieden.
Veel van onze huidige feestdagen zijn verkapte, van oorsprong heidense feestdagen die door het christendom (ten gunste van het versoepelen van de massa bekering) zijn aangenomen en in een Jezus-jasje zijn gegoten. Maar omdat bijvoorbeeld kerst en Pasen zo diep verworteld zitten in onze cultuur, en in de algemene moderne Westerse cultuur wereldwijd, zou je deze eventueel wel kunnen aanhouden. Echter, een Tweede Kerstdag, een Tweede Paasdag en dagen als Hemelvaart en Pinksteren zijn onlogisch en onnodig.

Veel niet-christelijke religieuzen in Nederland worden door het huidige systeem gediscrimineerd. Zo kan een moslim op grond van zijn religie vrij krijgen tijdens Eid (Suikerfeest), maar dit gaat wel van zijn eigen wettelijke vakantiedagen af, terwijl hij verplicht Pasen moet vieren. Het zelfde geldt bijvoorbeeld voor hindoestanen op Holi en joden tijdens Jom Kippoer. Gelukkig worden de cao’s en werkgevers steeds iets flexibeler in het al dan niet behouden van vakantiedagen of bijvoorbeeld het ruilen tegen een christelijke feestdag, maar helaas staat nog niet elke werkgever hier open voor (je werkgever mag officieel zelfs je aanvraag afwijzen bij bijvoorbeeld onderbezetting).
Dit staat scheef in verhouding tussen het aantal praktiserende christenen (zo’n 5 procent van de Nederlandse bevolking) en ‘andersgelovigen’ (zo’n 11 procent). Daarnaast is zeker 42 procent van de bevolking ongelovig. Nederland is daardoor alles behalve een christelijk land. Een goede oplossing zou het zijn om de christelijke feestdagen af te schaffen, en daarvoor ongeveer 7 dagen aan de wettelijke vakantiedagen toe te voegen. Men kan dan soepel en naar eigen wens vrije dagen opnemen voor zijn of haar religie (of andere belangrijke zaken).
Uiteraard kunnen de landelijke feestdagen en herdenkingen wel behouden blijven, zoals oud en nieuw en 4 en 5 mei. Het is een goed idee om daar uit historisch besef ook Keti Koti aan toe te voegen. Door de extra wettelijke vakantiedagen die vrij op te nemen zijn wordt niemand gepasseerd of gediscrimineerd op basis van zijn of haar religie of levensovertuiging. Want daar zit niemand op te wachten.

Rot op met je referenda

(dit artikel staat ook op Joop.nl)

Eerst een spontaan referendum in Nederland over het associatieverdrag met de Oekraïne, en nu het referendum over Brexit. Petities zijn gestart voor een referendum over TTIP.


Het idee van een referendumdemocratie lijkt, bijna naar Zwitsers model, steeds populairder te worden. Mensen hebben het er massaal over op sociale media en op straat, er wordt besproken waar we nog zoal een referendum over willen hebben: de euro, een Nexit of zelfs een complete herinrichting van Europa. Dit is een zorgwekkende ontwikkeling, want de verschuiving van een parlementaire democratie naar een referendumdemocratie is een slecht plan.

Waar op het eerste gezicht een referendum een mooi democratisch middel lijkt om een gedegen advies te krijgen voor een antwoord op een belangrijk vraagstuk (je raadpleegt immers direct het volk), is het toch eerder een middel geworden van een schreeuwende minderheid om de parlementaire democratie te omzeilen en zo iets voor mekaar te krijgen.

Doorsneeburgers laten zich vaak niet goed genoeg informeren om direct een gefundeerd oordeel te kunnen vellen over zeer belangrijke en ingrijpende kwesties. Feit is dat de meeste mensen helaas niet genoeg geïnteresseerd zijn om lange artikelen en debatten te volgen, maar eerder luisteren naar de hardste schreeuwer die hen makkelijke oplossingen voor hun problemen belooft.

Om deze reden staan Geert Wilders en andere extreemrechtse politici in Europa momenteel hoog in de peilingen. Wilders roept nu zelfs op tot een referendum in Nederland over een Nexit, wat staatsrechtelijk niet eens mogelijk is (saillant detail)

Spijt en bezinning komen vaak pas achteraf, ná het referendum als de directe gevolgen zichtbaar worden, zoals te zien is bij miljoenen ‘leave’-stemmers die nu juist pleiten om het referendum over te doen.

Mocht je als burger toch je invloed direct willen laten gelden in belangrijke beslissingen, stem dan gewoon elke 4 jaar op de kandidaat die qua ideeën het dichtst bij die van jou komt. Onvrede onder kiezers over het stemgedrag van ‘hun’ politici en de afname van het vertrouwen in de parlementaire democratie is wel begrijpelijk, maar je kan vervolgens de ‘schuldige’ politicus op afstraffen door niet meer op hem of haar te stemmen.

Daarbij is het onduidelijk waar we wel of geen referendum over zouden moeten gaan houden. Want wat zijn de écht belangrijke onderwerpen? Ook ondermijnt een referendumsysteem de rechten en stem van minderheden. Grote groepen hebben immers meer draagvlak, meer geld en mankracht voor campagne en een grotere stem.

Al met al is een parlementaire democratie zo verkeerd nog niet. Politici worden er immers voor betaald om zich de problemen van álle burgers eigen te maken, aan te kaarten en te verdedigen, zodat jij en ik dat niet meer hoeven te doen. Bescherm daarom de parlementaire democratie.

Bovendien is een debat tussen 150 mensen een stuk beter te volgen dan tussen 17 miljoen mensen. Dat is wel zo overzichtelijk.